Systemy okablowania strukturalnego i dedykowanego bezpiecznego zasilania jest spójnym systemem okablowania budynków na potrzeby infrastruktury informatycznej.
Zakłada on uniwersalność stosowanego medium transmisyjnego (okablowanie miedziane i światłowodowe) dla sygnałów teleinformatycznych (telefony, komputery) oraz umożliwia zasilanie urządzeń końcowych z bezpiecznej sieci energetycznej (zabezpieczenia przepięciowe, źródła gwarantowanego napięcia -ups itp.).
Typowa infrastruktura sieciowa składa się z następujących elementów składowych :
Podjęcie decyzji o realizacji systemu okablowania strukturalnego wraz z dedykowaną siecią elektryczną w obiekcie jako sieci generalnej dla instalacji teleinformatycznych wiąże się z nieznacznym podniesieniem kosztów w fazie inwestycji . Spowodowane jest to pewną nadmiarowością projektowanych i realizowanych PL (Punktów Logicznych) lub PEL (Punktów Energetyczno Logicznych). Nadmiarowość powyższa wynika z definicji systemu okablowania strukturalnego, zakładającego uniwersalność TO ( punktów dostępu do sieci strukturalnej ) dla urządzeń teleinformatycznych oraz zwiększoną ich ilość w obiekcie w stosunku do aktualnych potrzeb w chwili rozpoczynania i kończenia inwestycji. Taka koncepcja przekłada się na zwiększenie ilości zużytych materiałów ( proporcjonalnie do ilości realizowanych PL) a tym samym podnosi koszty inwestycyjne. W zamian inwestor uzyskuje strukturę sieciową uwzględniającą jego przyszłe potrzeby (unika kosztów rozbudowy), zmniejsza koszty utrzymania sieci w czasie pracy, unika kosztów generowanych przez awarie (bezawaryjność i pewność funkcjonowania systemów okablowania strukturalnego i elektrycznej sieci dedykowanej przekłada się na znikomą ilość przerw w transmisji danych czy też awarii urządzeń końcowych sieci jak: centrale telefoniczne, faksy, komputery i serwery wynikłych z powodu awarii zasilania) oraz przestoje konieczne do rozbudowy . Należy ponadto zauważyć, iż dołączenie jednego PL, (PEL) do sieci w okresie po zamknięciu inwestycji kosztuje dwa do trzech razy więcej niż w okresie budowy sieci .
Podstawowymi elementami składowymi systemu okablowania strukturalnego są:
W systemach okablowania strukturalnego stosuje się dwa podstawowe media transmisji sygnałów : światłowodowe i miedziane (najczęściej 4 - parową skrętkę miedzianą). Miedziane medium transmisyjne może być implementowane w technologi ekranowanej i nieekranowanej. Dobór typów medium transmisyjnego w okablowaniu pionowym i poziomym zależy od aktualnych wymagań stawianych przez inwestora oraz parametrów aplikacyjnych wymaganych przez eksploatowany lub budowany przez niego system teleinformatyczny i decydują o nim normy. W zależności od zastosowanych komponentów systemu okablowania strukturalnego (medium transmisyjne, patchpanele, gniazda telekomunikacyjne) systemy mogą reprezentować funkcjonalnie różną jakość (klasę - kategorię) i umożliwiać bezawaryjną pracę różnym (innym) aplikacją.
Okablowanie miedziane:
Okablowanie światłowodowe: